Metamorphosis / Metamorfose – bilingual

It happened during a lunch with a colleague. They were sitting on a sunlit restaurant terrace on the border of a village. A warm scent of freshly cut grass from the meadow on the other side of the road was blowing towards them. He felt unrest, a strange, slightly nauseous excitement. His colleague was a black silhouette against the backlight, he could not understand what the other said, the words buzzed like slow insects around his head. He tried to concentrate.

And suddenly there was that horse in the meadow. He felt that it looked at him, even more, it urged him, it compelled him to get up. He left the table without a word and crossed over to the meadow where the animal stood, motionless. His heart beat fast and unsteady, he felt his stomach contract. An indefinable pain – or was it desire? – welled up inside him. With each step recognition grew but also a sense of remorse. It had taken too long.

He climbed over the fence. “Here you are,”, The Horse said. He recognized her: his grey mare in her best years, also his best years. He could not utter a word; he could only embrace her neck and bury his face in it. He felt the strong neck muscles and he inhaled her spicy scent. After a few moments he looked into her observing and at the same time comforting eyes and slowly stroked her flanks.
“Where have you been so long?” he asked.
“I had to wait until you were looking for me. Come, we can leave now.”

He grabbed her withers and mounted her. She turned around into the meadow that had become a landscape with rolling hills that stretched out to the horizon. The restaurant, the terrace, the fence and the road behind him had vanished. The air resonated blue above them. It was so hot that his clothes seemed to melt away. He was naked now on her back and he felt her warmth against his thighs and calves, he felt her strength flow in his legs when she started to trot. An intense faith in that strength took possession of him. He looked down and saw that his legs were fusing with her body, they had grown the same shiny coat, and he smiled. “Go on, please”, he thought.

They went into canter now and when they were ascending the first hill, he felt the steady beat of her heart take over his heart rate, he felt how the powerful bellows of her lungs took over his lungs until they were breathing as one. Her gentle mind brought peace to his.  Now his torso was covered with silver shiny hair as well and his muscles, their muscles, felt stronger than ever. So strong that they took on the last part of the hill in full gallop, bucking. “I truly live, finally”, they thought in harmony and with a new voice. On the top of the hill they stood still and realized that they had become one. Healthy, wild, and free.

The centaur stomped the ground with his hooves and let the ground vibrate until it thundered, stretched out his powerful arms to the sky and burst out in whinnying laughter.

centaur_sketch-780724

(One of the most empowering dreams I’ve ever had)

picture: Scott Eaton Studios – http://www.scott-eaton.com

++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++
Metamorfose

Het gebeurde tijdens een lunch met een collega. Ze zaten op de zonovergoten terras aan de rand van een dorp. Warme lucht met de geur van vers gemaaid gras waaide over van het weiland dat aan de andere kant van de weg lag. Hij voelde onrust, een vreemde, licht misselijk makende opwinding. Zijn collega was een zwart silhouet in het tegenlicht. Hij verstond niet wat de ander zei, de woorden zoemden als trage insecten om zij hoofd. Hij probeerde zich te concentreren.

En toen stond er opeens dat paard in het weiland. Hij voelde dat het naar hem keek, sterker nog, het ontbood hem, het verplichtte hem om op te staan. Hij verliet de tafel zonder een woord te zeggen en stak over naar het weiland waar het dier roerloos stond. Hij voelde zijn hart hard en onzeker kloppen,  zijn buik trok samen, een onbestemde pijn – of was het verlangen? – welde in hem op. Met elke stap groeide ook de herkenning en een gevoel van wroeging. Het had te lang geduurd.

Hij klom over het hek. “Daar ben je dan”, zei het paard. Hij herkende haar: zijn grauwschimmel merrie in haar beste jaren, ook zijn beste jaren. Hij kon niets zeggen, alleen haar hals omklemmen en zijn gezicht erin begraven. Hij voelde de krachtige nekspieren en hij ademde de kruidige geur diep in. Na enkele momenten keek hij in haar observerende en tegelijk troostende ogen en streek streek langzaam over haar flanken.
“Waar was je zo lang?” vroeg hij.
“Ik moest wachten tot jij me zocht. Kom, we kunnen gaan.”

Hij pakte haar schoft vast en sprong op haar rug. Zij keerde om en liep het weiland in dat een glooiend landschap werd en zich uitstrekte tot de horizon. Het restaurant, het terras, de weg achter hem, het hek bestonden niet meer. De lucht zinderde blauw boven hen. Het was zo heet dat zijn kleren leken te smelten. Hij zat nu naakt op haar rug en voelde haar warmte tegen zijn dijen en kuiten, voelde haar kracht in zijn benen stromen toen zij begon te draven. Een intens vertrouwen in die kracht nam van hem bezit. Hij keek omlaag en zag dat zijn benen met haar lijf versmolten, dezelfde glimmende vacht hadden gekregen en hij glimlachte. “Ga door, alsjeblieft”, dacht hij.

Ze galoppeerden nu en toen ze de eerste heuvel opklommen, voelde hij de rustige slag van haar hart zijn hartslag overstemmen, voelde hij hoe de krachtige blaasbalg van haar longen zijn longen overnamen totdat zij één waren. Haar zachtaardige geest bracht rust in de zijne. Zijn buik en borst waren nu ook bedekt met zilver-glanzende haren en zijn spieren, hun spieren, voelden sterker dan ooit. Zo sterk dat zij het laatste stuk van de heuvel in vol galop namen, bokkend van plezier. “Eindelijk leef ik”, dachten ze in harmonie en met een nieuwe stem. Op de top van de heuvel stonden ze stil en realiseerden zich dat zij nu één waren geworden. Gezond, wild en vrij.

De centaur stampte met zijn hoeven en liet de grond donderend trillen, strekte zijn krachtige armen naar de hemel en lachte hinnikend.

centaur_sketch-780724

(Eén van de meest krachtgevende dromen die ik ooit heb gehad)

foto: Scott Eaton Studios – http://www.scott-eaton.com